donderdag 13 april 2017

Tokyo, a biography - Stephen Mansfield


Ik wist niet van het bestaan van dit boek over de stad waar ik over een maand naartoe ga, toen ik het per ongeluk in een boekwinkel zag liggen terwijl ik kwartiertje op de bus moest wachten. Ik heb het gekocht natuurlijk.
Dit boek geeft de geschiedenis van Tokyo, van het begin in de prehistorie tot de Tokyo tower. In de prehistorie was Tokyo een kleine leefgemeenschap van jager verzamelaars, vissers en schaaldierverzamelaars in de baai. De echte geschiedenis van Tokyo begint in 1450, als de Tokugawa familie het gebied krijgen van de keizer van Japan, als dank voor een overwinning in een gevecht. Het was bedoeld om van Tokugawa af te komen, dat gebied ver weg van de hoofdstad Kyoto, waar je niets mee kon. De eerste Tokugawa-shogun maakte er echter zijn hoofdstad van, zodat de keizer ineens ver weg was, helemaal in Kyoto. De andere landheren van Japan werden verplicht een half jaar in hun gebied en een half jaar in Tokyo te wonen, zodat ze niet de financien meer hadden om een legermacht op de been te krijgen om de Tokugawa shoguns uit te dagen. Bovendien werde hun gezinnen verplicht de hele tijd in Tokyo te wonen, zodat zij in feite gijzelaars werden van de shogun tijdens de halfjaarlijkse afwezigheid van de landheren. Er is nog steeds een straat, de daimyo dori, in tokyo die aan de in- en uittocht van de landheren herinnert.
Verder is er niet veel geschiedenis in Tokyo. Zoals Mansfield in zijn boek mooi schrijft: The wreckingball serves as a metronome for this provisional city. Langs aarbevingen, enorme branden, overstromingen en machtswisselingen lees je in dit boek de veranderingen die Tokyo doormaakt.
Het laatste hoofdstuk is verbazingwekkend, en voor bezoekers ook wel verontrustend. Japan, een land vol met natuurrampen; aarbevingen, tsunamis, overstromingen, aardverschuivingen, vulkanisme. Maar een goed veiligheidssysteem, waarbij er na een ramp door de overheid en instanties goed bij een ramp kan worden opgetreden, is er niet, door vriendjespolitiek, de erge hierarchie in het land, volledig vastzittende politieke conglomeraties, voorkomen dat.
En toch, zoals het boek beschrijft: What is remarkable about contemporary Tokyo, is that, despite its bewildering complexity, the city manages to function as a single, stable organism.

dinsdag 11 april 2017

At hawthorn time - Melissa Harrison

Applebuds blooming, hazelcatkins. Laburnum buds starting to grow, sirenes on the mainroad in the background, first tractor in the fields.

I haven't participated in a bookcrossingring for quite a while, due to working in a bookstore and getting preselling copies of books to read I had to sell. I stopped working there, and one of the reasons was that I wanted to focus on my own books again. This wasn't a book I would normaly pick up, and is about people I normaly do not read about, like a pensioned couple or a young guy tuning a car. I had a take my time to get into the book, but after this I liked it very much.

I read this partially while being on the Dutch farmlands tending three dogs, walking them in the farmers fields, and the last part in the sun on my balcony.

As it is the right season to read this book I have asked for toothfairie25's address allready.

Vallen - Anne provoost

Dit is een young adult boek, maar eigenlijk bestond dat genre nog niet toen het werd geschreven, in 1994. Ik vind heel veel young adult literatuur niet zo diep gaand, maar dit is erg interessant geschreven. Hier zou ik als jong volwassene blij van worden. Het boek heeft veel prijzen gewonnen; de Woutertje Pieterse prijs, de boeken leeuw, de gouden uil een de zilveren griffel.
Juist in deze tijd van jongeren die door religieuze organisaties gehersenspoeld worden, is dit boek nog steeds van belang. Het laat zien hoe een doodnormale jongen door woorden en keuzes langzaam door een organisatie, in dit geval rechts-extremisten, misbruikt wordt, tot hij dingen gaat doen die hij anders niet gedaan zou hebben. Anne Provoost wijst geen schuldigen aan. Ze laat zien hoe kleine dingen samen kunnen uitmonden in een gruwelijk drama. Het is een mooi geschreven boek met complexe karakters, waar geen goed en kwaad in zit. Juist voor jongeren, die heel erg gericht zijn op goed en kwaad en weinig in grijstinten, is dit belangrijk om te ontdekken, denk ik.

7 korte beschouwingen over Natuurkunde - Carlo Rovelli

Ik heb dit boek geleend van Laura. Ik vond het erg interessante stukjes over natuurkunde. Rovelli schrijft daar boeiend over; je hebt steeds het gevoel dat je het bijna begrijpt. Misschien dat de laatste beschouwing, die eigenlijk niet over natuurkunde, maar over de mens gaat, eigenlijk de minste is, juist om die reden.

zondag 19 maart 2017

Gloed - Sandor Marai

Het eerste deel van Gloed is een mooie beschrijving van het teloorgaan van de dubbelmonorchie Oostenrijk-Hongarije. Als de twee mannen bij elkaar zijn en het gesprek begint over wat het is overkomen, vind ik het allemaal wat minder. Veel gefilosofeer in de lege ruimte.

Dit boek gaat gecrosst worden.

Pachinko - Min Jin Lee

Dit is zo'n familiegeschiedenis waar ik van houd. met vier generaties is het best een opgave voor de schrijver om het niet fragmentarisch te laten voelen, en dat is Min Jin Lee gelukt!
Pachinko beschrijft de geschiedenis van Zuid-Oost Azië vanuit het perspectief van een Koreaanse familie die door omstandigheden in Japan terecht komt, zoals veel Koreaanse families in de oorlog. Na de oorlog blijven ze verweest achter, hun land is verdeeld, terwijl zij geboren zijn in één Korea. In Japan worden ze achtergesteld en gediscrimineerd. Een van de weinige banen waarin Koranen geld en prestige kunnen verdienen is in pachinkohallen.Door het hele boek blijft de afkomst generaties beïnvloeden.

donderdag 16 februari 2017

Hidden figures - Morgot Lee Shetterly

Dit is het boek dat hoort bij The right stuff, al decennia lang geleden gelezen. Het gaat om de vrouwen die aan het project om mensen in de ruimte te schieten hebben meegewerkt, als computer, als ingenieur. Veel zwarte vrouwen, die zich door de muren van rassenscheiding hebben opgewerkt. Vaak hadden zij dezelfde universitaire opleiding als de mannen die voor het project werkten, maar kregen zij niet de status, de rang en het salaris dat daarbij hoorde.
Het gegeven is erg interessant, maar ik vind het ook wel erge Oprah-literatuur.

Dit is het boek dat de kop van de munt is van The right stuff. Maar in The right stuff was je daar, bij de aeronauten die vlogen. Bij Hidden figures ben je hier, in de 21ste eeuw, en kijk je terug naar de vrouwen die omhoog staren naar Juri Gagarin.