zondag 18 juni 2017

Natural born heroes - Christopher McDougal

Soms, als het niet zo goed gaat met hardlopen, koop ik een renboek. Dit boek werd aangeraden op een renblog, maar het gaat eigenlijk niet zo over rennen, maar over fitness, dat is toch iets anders. Van Chris McDougal heb ik Born to run met veel plezier gelezen, dat is echt renboek der renboeken voor mij, en ook dit boek is best grappig geschreven. Maar omdat het toch niet een onderwerp is dat mij aan het hart ligt, heb ik het halfgelezen weggelegd.

Mars, de groene planeet - Kim Stanley Robinson

Deel 2 uit de driedelige reeks. Oude liefde roest niet.

maandag 12 juni 2017

De kleurloze Tsukuru Tazaki - Haruki Murakami

En zijn plegrimsjaren. Geleend van een collega op mijn nieuwe werk en gelezen op reis in Tokyo, waar het boek speelt. Ik zat in dezelfde metro's waarvan de hoofdpersoon de stations bouwt. Ik las vooral tijdens het eten in restaurants, omdat ik in mijn eentje mij geen houding weet te geven en in mijn airBnB huisje. Ik zat in een soort Tokyaans eetcafé, waar iedereen aan lange tafels naast elkaar zit te eten, een beetje zoals ik dat ken van Lissabon. Twee mannen naast mij dronken saké en wilden aan hun houding zien wat ik las. Ik vind dat zelf ook altijd leuk, dus liet ik ze de kaft zien van mijn Nederlandse Murakami. Ze keken en keken nog een keer en de ene man stootte de andere man aan; toen verandere hun gezichtsuitdrukking helemaal, zoals dat gaat bij Japanners, alsof het volledige gezicht de expressie moet tonen: 'Waah!' Ik hoorde er even helemaal bij!
Van de hoofdpersoon van dit boek dacht ik lang dat het een geest was. Ik heb een lezing gevolgd over verschillende Japanse geesten in het werk van Hayao Miyazaki en daar deed het me aan denken. De gedachtenwereld van een geest die in de mensenwereld is terechtgekomen maar zelf niet beseft dat hij een geest is. Murakami zelf lost het raadsel van de hoofdpersoon niet op.

donderdag 13 april 2017

Tokyo, a biography - Stephen Mansfield


Ik wist niet van het bestaan van dit boek over de stad waar ik over een maand naartoe ga, toen ik het per ongeluk in een boekwinkel zag liggen terwijl ik kwartiertje op de bus moest wachten. Ik heb het gekocht natuurlijk.
Dit boek geeft de geschiedenis van Tokyo, van het begin in de prehistorie tot de Tokyo tower. In de prehistorie was Tokyo een kleine leefgemeenschap van jager verzamelaars, vissers en schaaldierverzamelaars in de baai. De echte geschiedenis van Tokyo begint in 1450, als de Tokugawa familie het gebied krijgen van de keizer van Japan, als dank voor een overwinning in een gevecht. Het was bedoeld om van Tokugawa af te komen, dat gebied ver weg van de hoofdstad Kyoto, waar je niets mee kon. De eerste Tokugawa-shogun maakte er echter zijn hoofdstad van, zodat de keizer ineens ver weg was, helemaal in Kyoto. De andere landheren van Japan werden verplicht een half jaar in hun gebied en een half jaar in Tokyo te wonen, zodat ze niet de financien meer hadden om een legermacht op de been te krijgen om de Tokugawa shoguns uit te dagen. Bovendien werde hun gezinnen verplicht de hele tijd in Tokyo te wonen, zodat zij in feite gijzelaars werden van de shogun tijdens de halfjaarlijkse afwezigheid van de landheren. Er is nog steeds een straat, de daimyo dori, in tokyo die aan de in- en uittocht van de landheren herinnert.
Verder is er niet veel geschiedenis in Tokyo. Zoals Mansfield in zijn boek mooi schrijft: The wreckingball serves as a metronome for this provisional city. Langs aarbevingen, enorme branden, overstromingen en machtswisselingen lees je in dit boek de veranderingen die Tokyo doormaakt.
Het laatste hoofdstuk is verbazingwekkend, en voor bezoekers ook wel verontrustend. Japan, een land vol met natuurrampen; aarbevingen, tsunamis, overstromingen, aardverschuivingen, vulkanisme. Maar een goed veiligheidssysteem, waarbij er na een ramp door de overheid en instanties goed bij een ramp kan worden opgetreden, is er niet, door vriendjespolitiek, de erge hierarchie in het land, volledig vastzittende politieke conglomeraties, voorkomen dat.
En toch, zoals het boek beschrijft: What is remarkable about contemporary Tokyo, is that, despite its bewildering complexity, the city manages to function as a single, stable organism.

dinsdag 11 april 2017

At hawthorn time - Melissa Harrison

Applebuds blooming, hazelcatkins. Laburnum buds starting to grow, sirenes on the mainroad in the background, first tractor in the fields.

I haven't participated in a bookcrossingring for quite a while, due to working in a bookstore and getting preselling copies of books to read I had to sell. I stopped working there, and one of the reasons was that I wanted to focus on my own books again. This wasn't a book I would normaly pick up, and is about people I normaly do not read about, like a pensioned couple or a young guy tuning a car. I had a take my time to get into the book, but after this I liked it very much.

I read this partially while being on the Dutch farmlands tending three dogs, walking them in the farmers fields, and the last part in the sun on my balcony.

As it is the right season to read this book I have asked for toothfairie25's address allready.