zaterdag 18 november 2017

Oom wolfraam en mijn chemische jeugd - Oliver Sacks

Ook dit boek heeft jarenlang in mijn kast gestaan, omdat ik eerst mijn VWO scheikunde wilde ophalen. Met het boek ' De elementen' heb ik dat gedaan en daarna heb ik dit boek gelezen. Wat een heerlijk boek is het. Het gaat over de geschiedenis van de schei- en natuurkunde aan de hand van de jeugd van Oliver Sacks in het net naoorlogse Londen. Het beste boek van 2017.

Blue Mars - Kim Stanley Robinson

Deze trilogie heeft jaren in mijn kast gestaan, en dit jaar heb ik alledrie eindelijk gelezen. Dat was geen straf. Het gaat over van alles, ruimtetechnologie natuurlijk, maar ook evolutietheorieën, taalontwikkeling, maatschappijkritiek en de ontwikkeling van politiek en maatschappij op de eerste Marskolonie. Hoe Robinson het beschrijft, de drie revoluties, de relatie met de Aarde, maakt het interessant.

Ademschommel. - Herta. Mueller

Ik heb dit boek meegenomen na oppassen op de poes in Helmond, om uit te lezen.
Ik vond het een heel mooi, poetisch boek, vol prachtige taalvondsten om de honger, de saamhorigheid, de elende en het alleenzijn in de goelag te verwoorden. Ik ben wel blij dat het uit is en ik weer uit deze wereld kan stappen, iets wat Leopold, de hoofdpersoon uit de roman, nooit zou kunnen.

zaterdag 21 oktober 2017

De ijsmakers - Ernest van der Kwast

Gelezen in Helmond.
Met veel plezier gelezen. Ik vond dit een ronder, uitgewerkter boek dan Mama Tandoori, wat leuk maar soms om een fragmentarisch boek was. Ik heb een leuk gesprek gehad met de Italiaanse ijsverkoper uit Helmond, die ook uit de streek in noord Italië komt. 
 Zelf lees ik geen gedichten, maar ik vond de anekdotes over de dichters erg leuk om te lezen. 

De man van de blauwe cirkels - Fred Vargas

Commissaris Jean-Baptiste Adamsberg staat bekend om zijn ondoorgrondelijke maar  succesvolle werkwijze. Die bestaat uit dromen, lopen, staren en eindeloos tekeningetjes maken.
Adamsberg liep tot de avond. Dit was de enige manier die hij kende om zijn gedachten te ordenen. Alsof dankzij de weging van het lopen zijn gedachten werden opgeschut als de deeltjes in een vloeistof. Zodanig dat de zwaarste naar de bodem zonken en de lichtste aan de oppervlakte bleven drijven.
Dit is een a-typische misdaadroman. Het gaat niet om de spanning van het oplossen van misdaden, er zitten geen achtervolgings scenes af andere actie in verwerkt en toch blijft het boeiend en intrigerend tot het einde. Dit komt door de  hele bijzondere, wat zonderling bizarre mensen met in dit boek de hoofdrol voor Adamsberg, en de fantastische, vaak wat absurdistische, dialogen. Het is een unieke schrijf- en denkstijl.





zaterdag 23 september 2017

Dit kan niet waar zijn - Joris Luijendijk onder bankiers

Ik heb veel gezien en gelezen over de bankencrisis van rond 2008 (10 jaar geleden alweer!) en deze interviews met bankpersoneel vatteng oed samen wat ik al eerder heb gelezen erover. Toch ben ik nog weer verrast, over de alomvattendheid van de crisis. Het is een crisis geweest in alle geledingen van de geldwereld, van consumentenbanken die hypotheken verstrekten aan mensen die dat niet dragen konden, zakenbanken die die hypotheken vervolgens opknipten, verzekeraars die die opgeknipte pakketten gingen herverzekeren, waarderingsbedrijven die deze verknipte pakketten als AAA, superveilig, waardeerden.
Er is sindsdien weinig gedaan. In Nederland hebben we in ieder geval van de banken die onder regeringstoezicht kwamen nog de verzekeringpoot verzelfstandigd, dat is nog iets, maar voor de rest zijn al deze zaken nog steeds met elkaar verknoopt.
Luyendijk spreek met allerlei mensen in de bankenwereld, behalve de top-noch, en deelt ze in in verschillende mensgroepen; de master of the universe, de koele kikkers, de tandenknarsers en de neutralen. Maar het zijn gewoon mensen, die in een systeem zitten waar ze soms op hun plaats zijn, en soms even meedoen om daarna iets anders te kiezen. Ze verdienen veel en krijgen grote bonussen, maar hun huizen zijn peperduur en hun kinderen zitten gevangen in een heel duur schoolsysteem. In die zin is de keuze om eruit te stappen ook heel moeilijk, en heb je eenmaal de keuze gemaakt erin te gaan, dan zit je ook vast in het systeem. Vaak is degene die kiest je eruit te gooien het systeem zelf, via ongeregelde maar wel systematische ontslaggolven.
De politiek is ook verweven met de bankenwereld, de minister van financiën van de VS komt van Citybank, het hoofd van de Europese Centrale Bank was bankier bij Goldman Sachs, toezichthouders worden gerunt door mensen uit de bankwereld. Dat is geen complot van grote zakenbanken, het is omdat we dan denken dat er iemand aan het hoofd van de financiële regering staat, van de toezichthouder staat, die in ieder geval het een beetje snapt. Maar het gevolg is dat regels vooral voor banken gemaakt worden, niet tegen macht van banken, en de situatie blijft zoals hij is.
Mijn conclusie: als je er tegen bent en er tegen in wilt gaan, haal je geld weg bij de grote banken en stal het bij een kleine consumenten bank. Wil je veiligheid, en zekerheid dat je geld niet verloren gaat, zet het dan bij de ING's en Amro's van deze wereld, want die zijn nog altijd te groot om te vallen, en worden op zeker gered bij de volgende crisis.

Slangen & piercings - Hitomi Kanehara

Dit boek heb ik al eens eerder gelezen. Het draait om volwassen worden, relaties aangaan en behouden, over depressie, schaamte en het gevoel niet volwaardig te zijn, wat wordt uitgedrukt door de tatoeage van een slang die geen ogen heeft.