The secret life of Bletchley Park - Sinclair McKay

 

Een bookcrossing ring omdat de internationale conentie hier naartoe gaat.

Interesting to read about the tedious work of codebreaking and the life people had. I liked the parts of teh housing, or food, or mending and rations of clothes, or the cold, it gives an isight in a life we can hardly imagine how it was.

De binnenplaats van Babel - Salomon Kroonenberg

 

Gekregen om te crossen, maar eerst zelf gelezen.

De talen begonnen als een delta, die zich steeds verder vertakt in steeds kleinere stroompjes.

Erg interessant boek over talen. Het gaat de geschiedenis van de toren van Babel. Er zijn zelfs twee torens van Babel geweest, een eerdere is verwoest door Sanherib en weer opgebouwd. De torens zijn eigenlijk een soort grafmonument en teken van de grootsheid van de stad en het rijk Babylon geweest. Een hoofdstuk gaat over de representatie van de Toren van Babylon in de Westerse cultuur, bijvoorbeeld van Bruegel, die meer op Romeinse tempels is gebaseerd. Een heel ander hoofdstuk gaat dan weer over de zeer interessante familiegeschiedenis van Salomon Kroonenberg, met zijn opa, die net als hij van talen houd en er veel kent, en in Theresiënstad Russisch leert. Salomon Kroonenberg spoort nazaten van de vrouw die zijn opa Russisch leerde op in Israel. De laatst hoofdstukken gaan over taalevolutie in Europa en Zuid-Amerika. Waar vroeger talen doorvlocht moesten worden op gelijkenissen is dat met de komst van computertechnologie volkomen veranderd, en kunnen gelijkenissen van talen op een veel meer DNA -code achtige manier worden ontsloten. 

Maar nu lijkt het taallandschap meer op een rivierstelsel, waarin steeds meer zijrivieren samenvloeien met een hoofdrivier en daardoor hun eigenheid verliezen. Het Engels is buiten zijn oevers getreden.

I have some questions for you - Rebecca Makkai

 

Dit was een leesexemplaar van Savannah Bay! Ik heb dit voor een deel gelezen in Keulen, in het Hiroshimapark in de hele vroege lentezon.

We hebben allemaal een hekel aan schooltijd als we daaraan terugdenken. Zoals Bodie merkt als ze ontdekt dat Elizabeth Becherty tot haar verrassing ook boarding school wil vergeten. Maar misschien ben ik dit, mijn herinneringen aan school zijn vuil en ik wil het vooral vergeten.

Dit was een campus novel, zoals veel Amerikaanse schrijvers ooit een campus novel schrijven, maar wel anders, met vooral vrouwelijke hoofdrolspelers en wat zij meemaken in de snelkookpan die de school is. Ook leuk vond ik het verschil tussen de studenten van de jaren negentig waar de podcast over gaat, nu volwassen, en de studenten van nu die de podcast maken.

Het gegeven van de true crime podcast vond ik leuk gevonden, de crime is in het boek ook een soort van trigger om van alles te vertellen over de campus en hoe vrouwen de campus beleven.

Steeds meer raakt Bodie verstrikt in alles, en verdwijnt alles wat ze als vaste grond na de schooltijd in herinneringen had opgebouwd. Dat was mooi, maar vond ik ook moeilijk te lezen, ik ga nogal mee in dat soort dingen.

Hijab butch blues - Lamya H.

 

Ik vind het een mooi boek, het is vlot geschreven! Lamya probeert diens eigen leven te begrijpen via verhalen uit de Koran, zoals Allah die man noch vrouw is, of Maryam, die nooit met een man is geweest, of Muhamad, die zijn revelaties aan de wereld moet vertellen, maar Lamya kan nergens in de Koran vinden of Muhammad nerveus of bang is voorafgaand. Ik herken ook veel. 'Every coming out still feels like a momentous act of vulnerability', of de gaybar die niet diens scene is, maar wat dan wel? Het is het eerste boek dat ken ik dat het concept queer life buddy noemt, waarvan ik me altijd afvraag hoe non-queers kunnen zonder life buddy. 

Als Lamya teurg wil naar haar geboorteland als de papieren voor haar visum op haar oude adres worden bezorgd en ze het zat is zegt haar queer life buddy "No! You are gay. You are gender non conform. You hardly speak good Urdu. Where would you go?" Niet meer naar de VS in 2026, waar diens gender niet geaccepteerd wordt. Hoe gaat het nu met Lamya daar?

Een interview met Lamya H. over Hijab Butch blues: https://www.acaciamag.com/issue-01/reflections-on-hijab-butch-blues

What you are looking for is in the library - Michiko Aoyama

 

Een bookcrossing ring!

Here in the Netherlands we have a name for these kind of books, healing fiction. This is an easy read with some repeating. Nice that some of the characters do reappear in the stories. It has not at all a Japan feeling, only maybe the foods.

I do feel lost in the world and was looking for new purpose in life, the book did help me with my own struggles. I went looking for volunteerwork in the library and ordered a course in hypermodern art.

Girl, Woman, Other - Bernardine Evaristo

 

Heel mooie kaleidoscopische roman met 12 personages die min of meer met elkaar verbonden zijn en uiteindelijk bij elkaar komen op de afterparty van de première van een toneelstuk.

De zwevende wereld - Annejet van der Zijl

 

Ik heb dit boek gekocht tijdens de wikicon in het Wereldmuseum in Leiden. Een biografie van Oine Kusumoto en haar vader Franz von Siebold, van het Siebold huis in Leiden. Oine gaat tegen de morele maatschappij van Japan in, waar vrouwen eigenlijk niets mogen doen, en wordt arts en vroedvrouw. Haar vader Franz von Siebold is hier jarenlang als groet ontdekkingsreiziger gezien, wat hij vast leuk zou hebben gevonden, maar was geen aardige man. Heel veel moest wijken voor zijn ambitie. Toch was hij ook erg innemend en had een schare volgelingen in Japan, die alles voor hem deden, de wet voor hem overtraden en voor hem in de gevangenis belandden. Zo ook de schoonzoon van Oine, die ze met haar dochter had laten trouwen. Zij krijgen een zoon, maar die bleef kinderloos en overleed al jong in de oorlog tegen China. De lijn van verwanten van von Siebold is dus gestopt. Oine is wel beroemd geworden in Japan en het onderwerp van anime's en spellen, maar daarin ziet ze er dan uit als de volmaakte Japanse, niet de vrouw met rood haar en Japans/Europese trekken die ze was.

The galaxy, and the ground within - Becky Chambers

 

Hoewel die niet mijn favoriete boek uit deze serie is, is het een goede afsluiting van de Wayfairer serie. Drie wezens uit verschillende alien klassen stranden op een planeet, in een huis van een alleenstaande moeder Laru met haar kind, als er door een technische storing geen verkeer meer mogelijk is. Er gebeurd eigenlijk verder niet heel veel. Ze praten met elkaar, proberen uit te vinden wat ze nu van elkaar zijn en hoe ze leven. Langzaam maken ze keuzes voor hun leven.
Dan gebeurd er een ongeluk als Topu, de kind Laru, na een ruzie cake wil brengen naar een van de aliens, maar niet beseft dat de deuren van dier ruimteschip een zegel zijn voor een andere atmosfeer. Topu gebruikt de voornaamwoorden Xe, en Xer, die ik natuurlijk direct vertaal als xij en xijn.

Een vlam Tasmaanse tijgers - Charlotte van den Broeck

 

De Tylacine is uitgestorven. Dat is eigenlijk niet het goede woord ervoor, want het impliceert een soort natuurlijk verloop. De Tylacine is uitgemoord. Dat al statement voor deze review. Want ze bestaan niet meer. Wolven leefden lang niet in Nederland. De eerste wolf waarvan we zeker wisten dat die weer in Nederland was was een dode wolf die was aangereden. Er zijn al 50 jaar geen Tylacines aangereden. Niet eentje! 

Het is mooi hoe Charlotte van den Broeck alles over haar onderwerp beschrijft. Van het belang van de naam; Tasmaanse Tijger of Buidelwolf geeft het dier direct een hele lading mee, een geschiedenis van menselijk contact met wolven en tijgers.

Vanaf de dierentuin in Antwerpen, waar een levende Tylacine werd tentoongesteld in een betonnen bak vertelt Charlotte van de Broeck het verhaal van de Tylacine. Er waren meer Tylacines naar de zoo in Antwerpen verscheept, die de reis niet overleefden. Ook naar de dierentuin in Londen en in Berlijn en Oostenrijk werden Tylacines verscheept. 

Vandaar vertrekt Charlotte van den Broeck naar Tasmanië, Lutruwita, om daar te praten met mensen die onderzoek doen naar de Tylacine, proberen de Tylacine te klonen, of het dier hebben gezien in het wild of onderzoek doen naar alle observaties van Tylacines in het wild de afgelopen vijftig jaar. HEt dier is zowel op Tasmanië als in Australië gezien. 

Alle verhalen doen er toe voor haar. Voor iedereen die ze spreekt heeft de Tylacine een eigen persoonlijke betekenis. Van rouw, klimaatverandering, een levensdoel.

Het verbetertraject - Marjon Wiendels

 

Goed geschreven boek. In het begin moest ik wel grinniken om het portret van alle managers die alleen bestaan om met elkaar te overleggen, heen en weer te keten omhoog en naar beneden, zonder ooit iets zinvols te zeggen voor de werkvloer zelf. Het verbetertraject waar de hoofdpersoon in komt is een gemeen traject. Het bedrijf weet dat die neurodivergent is en maakt daar genadeloos misbruik van door precies die dingen te gebruiken om haar in een negatief daglicht te zetten. Ik had niet bedacht dat de overgang voor neurodivergente personen zowel lichamelijk al psychisch heftiger kan zijn.