Ik vind het een mooi boek, het is vlot geschreven! Lamya probeert diens eigen leven te begrijpen via verhalen uit de Koran, zoals Allah die man noch vrouw is, of Maryam, die nooit met een man is geweest, of Muhamad, die zijn revelaties aan de wereld moet vertellen, maar Lamya kan nergens in de Koran vinden of Muhammad nerveus of bang is voorafgaand. Ik herken ook veel. 'Every coming out still feels like a momentous act of vulnerability', of de gaybar die niet diens scene is, maar wat dan wel? Het is het eerste boek dat ken ik dat het concept queer life buddy noemt, waarvan ik me altijd afvraag hoe non-queers kunnen zonder life buddy. Als Lamya teurg wil naar haar geboorteland als de papieren voor haar visum op haar oude adres worden bezorgd en ze het zat is zegt haar queer life buddy "No! You are gay. You are gender non conform. You hardly speak good Urdu. Where would you go?" Niet meer naar de VS in 2026, waar diens gender niet geaccepteerd wordt. Hoe gaat het nu met Lamya daar?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten