Het bevat drie heel vervreemdende verhalen, die nog wel normaal beginnen, maar heel bizar doorlopen. Desondanks raken de verhalen me wel. Het eerste verhaal heb ik maanden geleden in de trein gelezen en de tweede en derde nu.
In het eerste verhaal wil niemand ooit een wat het meisje Asa aanbiedt of maakt. Elke keer wordt haar eten geweigerd. Als ze in het bos valt en sterft groeit er een boom uit haar. Ze is vol verwachting omdat ze allerlei dieren vruchten van bomen had zien eten, maar helaas wordt ze een conifeer en heeft ze geen vruchten om aan te bieden. Uiteindelijk wordt ze geveld en worden er wegwerp chopsticks van haar gemaakt, en de kant en klaarmaaltijd wordt opgegeten met de chopsticks! De man wast ze chopsticks af en blijft ze gebruiken. Dan blijkt dat er allerlei mensen zijn die in dingen zijn veranderd en hij verzameld die. Mensen van een instantie komen langs omdat hij een hoarder is in hun ogen en als de dingen ontdekken dat ze zullen worden gescheiden van de man, laat de vrouw die veranderd is in een lamp het huis in brand vliegen zodat ze allemaal samen verbrandden. Dat soort verhalen dus.
In het tweede verhaal kan een meisje maar nooit geraakt worden. Niet tijdens trefbal, niet als er dingen naar haar gegooid worden, door de beheerder van een kinderdagverblijf notabene, nooit. Ze wil graag geraakt worden door iets, omdat ze denkt dat het dan afgelopen zal zijn. Ze raakt steeds verder in de war en gaat zichzelf slaan om geraakt te worden. Ze moet daarvoor in therapie maar wordt misbruikt door een therapeut, op haar vijftiende, waarna ze zwanger raakt en een kind krijgt. Ze woont samen met haar kind maar verwaarloost zichzelf en haar kind, totdat een instantie haar en haar kind opneemt. Haar kind wordt, met toestemming van haar, geadopteerd, bij, naar zeggen, een rijke familie waar hij meer kansen krijgt. Ze probeert een baan te houden maar dat lukt niet en uiteindelijk gaat ze zwerven op straat. Bij een schiettent op een kermis in het park ontmoet ze haar kind weer die nu volwassen is. Die betaalt voor een geweer en schiet op haar en raakt haar als prijs, maar wil haar niet hebben. Nu ze eindelijk is geraakt door iets, sterft ze. Dat soort verhalen dus.
In het derde verhaal wil een jonge vrouw helemaal niets met het leven te maken hebben. Haar vader stuurt haar de straat op en ze ontmoet een jongen die ook niets met het leven te maken wil hebben. Hij wil met haar trouwen en zij zegt ja. Ze gaat terug naar haar ouderlijk huis om te vertellen dat ze zal gaan trouwen, maar wordt onderweg overreden door een vuilniswagen. In het ziekenhuis ontmoet ze haar vader die bij haar zit als ze wakker wordt. Zowel hij als de verpleger geloven haar verhaal niet, en uiteindelijk laat ze het bijna los. In een epiloog blijkt dat ze een baan heeft gevonden en een partner en een kindje heeft gekregen. Ze staat nu wel in het leven, maar vraagt zich nog steeds af hoe het met de man zou zijn die haar een aanzoek had gedaan. Ze probeert hem te vinden, maar alle huizen in de straat lijken op elkaar, en bij elk belt ze aan, maar niemand kent hem. Dat soort verhalen dus.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten