Terug naar de schoenenboom - Milouska Meulens

 

Kinderboekenweekgeschenk 2026. Ik lees niet veel of graag kinderboeken meer, maar deze vond ik best leuk!

the Silk Roads - Peter Frankopan

 

A new history of the world

Interessant om te lezen vanuit dit perspectief. Het begin was mooi, dat ging nog over de volken die daar leefden. Na 1600 wordt het wel vanuit Europees perspectief verteld. Het deel van de 19e eeuw met die Engelse politiek vond ik ronduit saai, al dat gekonkel tussen Engeland en Rusland en zo, hemel. Het deel van de twintigste eeuw, de wereldoorlogen in dit perspectief was weer interessant en verhelderend, het Amerikaanse gekonkel van de tweede helft van de twintigste eeuw laat goed zien dat we Amerika altijd al anders hadden moeten zien! De zaken die Frankopan aanhaalt worden wel steeds trivialer vind ik, maar dat komt ook omdat de tijdspanne per hoofdstuk steeds korter wordt.

Het onvergetelijke jaar van Tomoko - Yoko Ogawa

 

Een lief boek over opgroeien in Japan in de jaren 70. De moeder van Tomoko komt er na de dood van haar man alleen voor te staan en voor alleenstaande moeders is het moeilijk in Japan, want dat werd en wordt niet echt geaccepteerd. Ze gaat naar Tokio voor een opleiding in naaien zodat ze voor zichzelf en Tomoko kan verdienen, en Tomoko gaat en jaar wonen bij haar oom, die rijk is geworden met een frisdrankenfabriek die flesjes Fressy met radium (Ik zou het niet drinken - iiwi) maakt, met haar nichtje en een dwergnijpaard, het enige overgebleven dier uit een privédierentuin. Uiteindelijk is het misschien wel Pochiko het dwergnijlpaard dat het samengestelde gezin bij elkaar houdt. Het boek speelt in Ashiha, waar ook Stille sneeuwval van Tanazaki zich afspeelt.

Ons soort mensen - Julie Zeh

 

Kron Ze waren wandelende selfies
Ik vond het een erg mooi boek, ik heb voor het eerst in tijden weer eens meer dan 100 bladzijden achter elkaar gelezen.

Linda <...> en dan zei Linda 'ja', omdat ze er nu eenmaal van hield om vragen met ja te beantwoorden
Ik vond al deze mensen eigenlijk allemaal wel interessant en aardig, volgens mij doen ze allemaal op hun manier en met hun achtergrond hun best voor het dorp, hoewel ze in ieder hoofdstuk wel proberen de ander onderuit te halen in hun gedachten, of echt. Julie Zeh kiest als schrijver geen kant in haar boek, ik denk dat je daarom juist met iedereen kunt meeleven.

Jule Toen kwamen man, huis en kind, begeleid door de attributen. Inbouwkast en eettafel, wijnrek en commode, tuinmeubels, strooizout, weckglazen, vloerbedekking en aangebroken verpakkingen mezenbollen - kortom, een groeiende verzameling van voorwerpen die beweerden dat ze haar leven waren.
Ik las dit boek toen zonder dat ik dat wist, deelstaatverkiezing waren in het gebied waar dit fictieve dorp ligt, waar een groot deel van de deelstaat extreem recht stemde.
Ik besef me nu dat ik eigenlijk helemaal niet over het huidige Oost-Duitse deel van Duitsland lees, ik kom hier nooit in mijn boeken. De afstand is ook in het echt groot begrijp ik, de mensen uit het dorp hebben weinig op met de rest van Duitsland en de hoofdstad Berlijn. De import mensen die er komen om te wonen schudden het dorp op en het komt nooit meer tot rust. Ergens lijkt de ineenstorting van Oost-Duitsland en de hereniging nooit echt verwerkt, voelen inwoners daar zich ondergewaardeerd en is het leven zo opgeschrikt en veranderd dat het bij niemand meer tot rust is gekomen. De mensen die nieuw komen hebben ook allemaal hun eigen ideeën die haaks staan om de gemeenschap. Langzaam zie je alle relaties uit elkaar spatten. Misschien zit daar ook wel heel veel spanning in in de echte wereld.

Arne Meiler Als er een God bestaat, begint hij net aan zijn zoveelste zak popcorn en heeft hij pijn in zijn buik van het lachen.
Ieder deel begint met een quote van iemand uit het boek, en bij 1 deel kwam ik een quote tegen van iemand die ik nog niet in het boek was tegengekomen. Ik heb nog teruggebladerd of ik het gemist had, maar aan het einde werd ook dat weer logisch.

Kron Wat mensen van de dieren onderscheidde, was de vaardigheid om in het aangezicht van de catastrofe 'Zie je wel!' te denken.
Ik geef toe dat ik me bij een dorp dat geen riolering heeft eigenlijk niets kan voorstellen.

Kathrin De wetenschap dat de stoffen waaruit ze bestond op een dag zouden doorleven in de blaadjes van een bloem of het glanzende vederdek van een vogel, sprak haar aan.
Een leuke quote. Ik vind het idee dat mijn lichaam na begraven zijn langzaam door de natuur en de bodem opgenomen wordt en dient als voedsel voor de bomen een leuk idee.

Jule Een oude academische regel luidde: wie een beamer meebrengt, is een bedrieger.
Die neem ik mee voor de volgende werkbespreking. :)

The Correspondent - Virginia Evans

 

Wat een geweldig boek. Je wilt maar door blijven lezen in de brieven van Cybil. Ze schrijft ook naar schrijvers waar ze boeken van heeft gelezen, en nu denk ik dat ik haar een brief wil sturen...

Fortuna's dochter- Isabel Allende

 

Vanwege de aangezichtsverlamming heb ik even teruggeschakeld naar een lekker leesboek met een spannend verhaal! Ik had wel moeite met de woorden fatje en flikkertje in het boek.

Nu kan het boek gecrosst worden.

The loneliness of Sonia and Sunny - Kiran Desai

 

While Sunny did not believe in God, he did believe in the devil - therein may lie his life's problem.

Wat een heerlijk boek!