Dansen op de vulkaan - Floor de Goede

De hoofdmoot van Dansen op de vulkaan is een relatiecrisis tussen Flo en zijn vriend die het koosnaampje ‘Poep’ heeft meegekregen. Het begint nog allemaal goed als Flo met de dikke fotograaf Sander op reportage gaat naar de Eolische eilanden. Alles wat vreemd is boezemt hem angst in en hij verlangt terug naar Poep, die hij telkens probeert te bereiken, telefonisch of per sms. Pas als hij weer teruggaat kan hij de vreemde omgeving waarin hij verkeert waarderen. Bij thuiskomst wordt hij nog wel geteisterd door nachtmerries over vulkanen waar hij invalt, een motief dat op het eind van de roman terugkomt, maar in het begin een vooraankondiging is van de crisis die op punt van uitbarsten staat tussen Flo en zijn vriend. De relatieproblemen met al zijn facetten: heimelijke verlangens, jaloezie, achterdocht, afstand nemen, heimwee, het verdriet van een breuk overstemmen door anderee mensen te zoeken, nieuwe toenadering tot de oude geliefde en herwonnen vertrouwen: al die facetten komen langs in het boek.

Ik vond het een erg klein intiem en daardoor prachtige graphic novel. Het eerste deel speelt op Vulcano, waar ik vorig jaar ben geweest en wat op de plaatjes precies zo is als het daar was. Het andere eolische eiland wordt niet met name genoemd, maar is volgens mij Panarea. Deel 3 speelt in New York, op hetzelfde moment toen ik er was, toen de Eayafoloyukl, euh, die IJslandse vulkaan, uitbarste.
De manier van tekenen, let bijvoorbeeld eens op de dieren die in elk verhaal voorkomen, geven een extra dimensie aan het verhaal. De eerste zes bladzijden van het deel dat in Amsterdam speelt zijn volledig tekstloos, maar geven de afstand tussen Flo en Bas prachtig weer in al zijn kleinheid. Of let op de rode kopjes, of de tegeltjes in de keuken. Of het dansen in New York.

Surviving Galeras - Stanley Williams - Fen Montaigne

When I was at mt Stromboli and felt the ruble of the earth shaken my feet and heard the sound of the blast of the eruption, seeing the violent force of the magma exploding from the crater, yellow and red from the heat in the pitchdark night, the wind whistling around me and holding my blue helmet for dear life, I wondered weather we were supposed to be there, on the top of a vulcano. The forces at work are so extreme, it is so unworldly, that maybe, we humans, should not be there, and leave the powers of the middle earth to do what they want to.

Reading this book I was suprised really at how ill prepared the scientist were in case of an eruption. They did not wear helmets, or fireresistent cloathing. They did not bring anything warm, like a thermoblanket or something, in case of an emergency and had really no idea what to do in case of an emergency. Suddenly, scientist were bolting in all directions. "No one said run, and no one said anything about the vulcano," recalled Marta. "But people just started to run." Some scientist even came on sneakers to climb the vulcano. They were sent back, but they should have know better.
Even on the rescuemission, when the vulcano had erupted and no one knew if it would erupt again, the two ladyscientist who climbed the vulcano in an attempt to save the others, were not wearing anything protective.
Not that any of this would have saved the scientist in the crater or on the southern rim, but maybe the wounded would have been less wounded. As someone said in the book "we did not pay any respect." She meant this, according to Stanley Williams, in a sort of mystical way, but I feel she was right in this. They did not pay any respect to the danger, to the fact that you can climb the vulcano, but it is still your master. The border between being a scientist and being a thrillseeker is more than just collecting data.
Having said this, I did like the book. Its gripping, although egocentric, and has a good combination of history of vulcanic eruptions and the story of the eruption of Galeras (a really small one, as Stanley Williams states himself) and the rescue of some of the scientists. Some of the persons on the vulcano did stay more or less that, persons on the vulcano, the scientist with the gravimeter, or gassbottleguy, etcetera.

Redemption Falls - Joseph O'Connor

Prachtig boek! Met fictieve dagboekaantekeningen, brieven, pamfletten, aanplakbiljetten, balades, rechtbankverslagen, alle mogelijke geschriften uit die periode, schets O'Connor het toch coherente verhaal van een aantal Amerikanen net na de burgeroorlog. Het is een hel, de regering kan nog lang niet overal zijn macht uitoefenen en in het vacuum regeren outlaws, gangsters, generaals en gouvenours met vage rechten van de federale staat. Lincoln wordt vermoord, Zuiderlingen en Noorderlingen staan elkaar nog steeds naar het leven. Werkelijk prachtig beschreven tijdsbeeld van Ierse immigranten.
Ik weet niet veel van de tijd na de Burgeroorlog en het boek geeft geen uitsluitsel waar het dorpje Redemtion Falls ligt, behalve aanwijzingen in het verhaal. Zo probeert de jongen Jeddo er de Candese grens over te steken, zijn er bergen en mijnen en als Lucia-Cruz weer bij haar man de gouveneur komt wonen reist ze over de Missouri, waarna ze 6 dagen onderweg is op een paard. Het gebied heet het Bergterritorium. Ik wilde het toch ongeveer weten, dus heb wat gezocht naar kaarten en inforamtie over de situatie van de VS net na de burgeroorlog. Bijvoorbeeld deze:

Ik vermoed dat het verhaal zich uiteindelijk in Minnesota afspeelt.

Superfreakonomics - Steven D. Levitt en Stephen J. Dubner

Over revolutionairen: Fidel Castro en Che Guevara, Ho Chi Minh, Mohandas Gandhi, Leon Trotski en Vladimir Lenin, Simon Bolivar en Maximilien Robespierre - u zult er geen enkele arme, laagopgeleide knul tussen vinden. Arme Gandhi, hij had betere lijst gelijkgezinden verdient!

Bijna net zo leuk als het oorspronkelijke Freakonomics. Interessante verhalen over bijvoorbeeld de invloed van de televisie op de positie van Indiase vrouwen (die verbeterde na de introductie van tv in India, hoewel onduidelijk waarom), het mestprobleem in 18e eeuws New York dat werd opgelost door de uitvinding van de automobiel, hoe de walvis werd gered door de vondst van olie in Texas, en hoe het broeikaseffect kan owrden verminderd door het spuiten van zwaveldioxide in de stratosfeer.
Net als freakonomics heeft dit boek me aan het denken gezet over deze onderwerpen. Het laat ook zien hoe vreemd menselijke drijfveren zijn en hoe prikkels die de overheid verzint over het algemeen daardoor een andere uitwerking hebben dat was beoogd.

Hersenschimmen - Bernlef

Buiten treedt de winter in, zoals de winter intreedt in de wereld van Maarten Klein. Die vreselijke winter, die zo lang duurt in het Noorden van de VS. Werd het maar lente, dan ging het beter, denkt hij.
Tijd en houvast zijn een luxe die verdwijnen in de ziekte die Maarten overvalt. "Kan het zelf wel, moeder." "Noem me geen moeder." "Hoe kom je erbij, Vera." In het begin kan Maarten er nog een voorstelling om zijn aftakelende geheugen te bouwen, hoewel zijn beeld niet de werkelijkheid is. Maar aan het eind verdwijnt ook het begrip en worden alle zinnen losse woorden. Het erge is nog dat Maarten Klein een heel aardige man lijkt. Een heel aardige man wiens wereld verdwijnt in de sneeuw.
Hersenschimmen lezen was voor mij een ontwrichtende ervaring. Door het vertelperspectief ontsnap je niet uit Maartens in elkaar stortende wereld. Onrustig word ik ervan, angstig. Terwijl het buiten donker wordt, voel ik mijn eigen houvast ook verdwijnen. Gedachten worden flarden zonder inhoud en betekenis. Wat overblijft is angst, alsof alles wat ik heb gezegd in een heel ander daglicht staat en iets heel anders heeft betekent.
Na het lezen moet ik een wandeling maken. Voelen dat de wereld er nog is, mijn houvast en tijd. Het is koud buiten, min vier. Het is nog lang geen lente.

Het beste boek van 2012

Beste gelezen roman van 2012: The grass is singing van Doris Lessing
Beste non-fictie van 2012: De geboren renner - Christopher McDougall

666-leeschallenge: De eindstand

Ik heb het eerder in dit blog gehad over mijn leeschallenge van 2012: 6 boeken lezen uit alle zes de continenten. Ik wist dat me dat niet ging lukken, maar ik ben er toch tevrden over. Ik heb na een mislukt boek, Herinnering aan mijn droeve hoeren, Gabriel Garcia Marquez ontdekt en veel boeken gelezen die ik anders niet had opgepakt. Dankzij deze challenge heb ik eindelijk Max Havelaar en Heart of darkness gelezen, en een boek van Isabel Allende.

De Eindstand:

Europa:
Engeland: De roman in de viool - Natasha Solomons
Portugal: Het schijnbestaan - José Caramago
Nederland: Bonita Avenue - Peter Buwalda
Spanje: Winter in Madrid - C.J. Sansom
IJsland: Winternacht - Arnaldur Indridason
Griekenland: Kapitein Corelli's mandoline - Louis de Bernieres

Azië:
India: A suitable boy - Vikram Seth
Maleisië: De rijstmoeder - Rani Malicka
China: Het rode korenveld - Mo Yan
Japan: De olifant verdwijnt / Slaap - Haruki Murakami
Indonesië: Max Havelaar - Multatuli
Rusland: Didar & Faroek - Sana Valiulina

Noord Amerika:
VS: Parrotfish - Ellen Wittlinger
Trinidad: Een huis voor meneer Biswas - V.S. Naipaul
Canada: Anabel - Kathleen Winter

Zuid Amerika:
Colombia: De kroniek van een aangekondigde dood - Gabriël Garcia Marquez
Chili: Het huis met de geesten - Isabel Allende

Afrika:
Mali: Het negerboek - Lawrence Hill
Algerije: De vreemdeling - Albert Camus
Zuid Afrika: Een jongensvriendschap - Michiel heijns
Congo: Heart of Darkness - Joseph Conrad
Rhodesië: The grass is singing - Doris Lessing
Sao Tomé: Evenaar - Miguel Sousa Tavares

Oceanië:
Australië: Het verre paradijs - Kate Grenville
Bougainville: Meneer Pip - Lloyd Jones