Hoeveel is genoeg - Robert & Edward Skidelsky

Een boek met gedachtenover onze huidige economie dat iederen wel zou moeten lezen. Hun stelling is dat in de begintijd van de economische theorie, van Adam Smith en John Keynes, gingen de theoretici ervan uit dat er op een bepaalt moment genoeg zou zijn, niemand zou nog meer willen. Dan zouden we minder gaan werken en onze tijd inzetten voor zaken die er toe doen. Dat is er nooit van gekomen, omdat de kapitalistische theorie jouw waarde afzet tegen dat van een ander, en er is altijd een ander die meer heeft. Volgens Skidelsky moeten we terug naar het idee dat er soms genoeg is, en ons daarna inzetten voor een goed leven. Het boek gaat er over wat dan een goed leven is en welke waarden daarbij horen. Volgens Skildesky zijn dat gezondheid, geborgenheid, respect, persoonlijkheid, harmonie met de natuur, vriendschap en vrije tijd. Heel anders dan de dingen waar we voornamelijk naar streven als land, economische groei, het BBP, inkomen, doelmatigheid en flexibiliteit. Er staan allerlei interessante stellingen in waar je echt over kunt nadenken. Het zegt wel wat ik denk, en waar ik vind dat we als land heen moeten qua economisch gedachtengoed.
De oplossingen uiteiendelijk in het laatste deel van het boek, vond ik eigenlijk nogal tam. Ik zou ze zo invoeren hoor, basisinkomen, een belastingstelsel op uitgaven in plaats van inkomen, belasting op reclame, maar toch, het is na alles nogal gewoontjes. Ik zou zo verder gaan, het belasten van cookies bijvoorbeeld, waarbij de inkomsten daarvan direct over iedereen verdeeld worden. Per inwoner een obligatie in Nederland. Ik wacht ook nog steeds op mijn aandeel ABN-AMRO en SNS-bank.
Ik merk wel dat het tempo van de ontbijtboeken, in deze begon ik bijvoorbeeld 5 juli, zo traag is dat ik veel van wat ik in het begin heb gelezen aan het eind een beetje kwijt ben.

Daar is hij weer - Timur Vernes

 De plot van dit boek is een pitch: 'Wat als Hitler opeens terug op Aarde zou zijn?' Dat is in het begin erg grappig, zijn kijk op onze huidige maatschappij en onze kijk op iemand die verdomd veel op Hitler lijkt en hetzelfde zegt. Na 200 pagina's weet ik dat truukje nu wel, en blijft er niet veel over. De gedachtenspinsels van Hitler zijn vreselijk saai (kon deze man met deze onzin mensen begeesteren?) en ik merk dat ik meer en meer alineas oversla.
Ik ben tot pagina195 gekomen. De cover is geniaal, dat wel.

De zevende ontmoeting - Herbjorg Wassmo

Ik vind de Tora boeken van Herbjorg Wassmo erg mooi, die staan in mijn top tien van beste boeken. Dit boek heb ik in de tijd gekocht dat ik die, en de boeken over Dina, net gelezen had en meer van haar wilde lezen. Hij heeft decaden ongelezen in mijn boekenkast gestaan.
De zevende ontmoeting is een meer hedendaagse Wassmo, het speelt volgens mij ergens in de jaren zeventig, er zijn nog pick-ups en vaste telefoons. Het is eigenlijk een soort romcom, twee mensen die vanaf het begin bij elkaar horen, maar elkaar maar zeven keer ontmoeten. De eerste keer als ze negen jaar zijn, Rut houdt daaraan voor eeuwig een litteken over omdat ze per ongeluk geraakt wordt door een steen die Gorm tegen een lantarenpaal gooit. Dan een keer in de kerk, een keer als Rut, wanhopig omdat ze een examen alleen kan halen als ze een rok aanheeft, van het bedrijf van Gorm een rok steelt en wordt betrapt, een keer tijdens een feest als Gorm net het bedrijf van zijn vader heeft overgenomen. Tijdens de vijfde ontmoeting, waar ik net ben geweest, komen ze eindelijk samen in een hotelkamer, wat helaas een kitscherig proza oplevert, met als hoogtepunt: Zijn lid wees in een krachtige, fraaie boog naar haar.
Tussen de ontmoetingen wordt het levensverhaal van Rut en Gorm verteld, waarbij ik vooral dat van Rut wel interessant vond. Zij wil al vanaf haar jeugd tekenen en naar de kunstakademie, maar dat kan natuurlijk niet; ze woont in de gesloten samenleving van de Lofoten, waar meisjes op hun 18de trouwen en een kindje krijgen. Rut moet tot twee keer toe breken met haar leven om kunstenares te kunnen worden; eerst met haar ouders en de eilanden, door aan wal tijdens haar opleiding tot lerares (al heel wat!) te trouwen met een medestudent. Daarna met haar man en kind door daadwerkelijk een aanvraag bij de kunstakademie in te dienen. Gorm moet, als zoon, het bedrijf van zijn vader overnemen, en doet dat uiteindelijk ook, na een korte vlucht uit zijn leven door aan te monsteren als lichtmatroos (bestaat dat werk nog?).
Later, als ze na hun vijfde ontmoeting weer alleen overdenken, wordt de proza weer mooier: Nadat hij zich letterlijk voor haar ogen had uitgekleed tot hij naakt was, kocht hij een stukje van haar ziel,' schrijft Gorm in zijn dagboek als hij in een kunstgalerij een schilderij van Rut koopt.

To kill a mockingbird - Harper Lee

You never really understand a person until you consider things from his point of view... until you climb into his skin and walk around in it.

Als er iets is wat deze roman voor mij typeert is het deze zin uit het derde hoofdstuk van To kill a mockingbird. Het lijkt vergeten in het huidige Nederland dat iedereen een mens is, met haar goede en slechte kanten, met haar herinneringen, haar opvoeding, haar mening, haar eigen strijd, haar hele zelf. We overschreeuwen onszelf, vinden onze eigen mening het belangrijkste wat er is en vergeten te kijken naar hoe iets voor een ander is en voelt.
Dat doet deze roman wel, met alle personen. Niemand is puur rasistisch, niemand is puur goed, iedereen doet wat hij doet vanuit zijn eigen perspectief en inzicht, binnen de maatschappij die er is in het dorpje Maycomb. Het is goed om dat voor ogen te houden voor je iemand veroordeelt om zijn mening, iemand meedogenloos hard aanvalt om je eigen mening te verkondigen op facebook, bij DWDD, in de politieke arena, tijdens de lunch op je werk.
Ik heb de film van To kill a mockingbord jaren geleden gezien. Ik was jonger en het was een rechtbankfilm. Ik herinner mij dat ik de film erg mooi vond, en Gregory Peck ook, maar nu terugdenkend denk ik niet dat ik de gelaagdheid van de karakters van het verhaal toen heb kunnen vangen. Ik ontdekte dat pas veel later dan Scout Finch.
Dit is overigens een van de weinige boeken waarvan ik de Nederlandse titel Spaar de spotvogel veel mooier vind allitereren dan de Engelse.

Universele reisgids voor moeilijke landen - Jelle Brandt Corstius

Een perfect ontbijtboek. Leuk geschreven. Het bevat kleine stukjes, waardoor je makkelijk kunt stoppen als je naar je werk moet. Het 'fout' plaatje vond ik hilarisch, daar heb ik meermalen om gelachen. Nu is het dichtstbij dat ik bij een moeilijk land ben geweest denk ik 'Palermo' geweest, maar toch kun je, ook als je door Westerse landen reist, hier wat van opsteken. Een dossier maken in the cloud bijvoorbeeld van je e-tickets en andere documenten zoals visa, zodat je ze onderweg als het nodig is makkelijk kunt bereiken en uitprinten.

Cannery row - John Steinbeck

'Ik moet meer Steinbeck lezen,' schreef in begin dit jaar.Dit is waar; wat een heerlijk boek was dit, het beste boek dat ik in maanden gelezen heb.

Huwelijk - Jeffrey Eugenides

Het eerste deel van deze roman is prachtig. Het heeft vaart en loopt en heeft richting. Het eerste deel sluit af en vol verwachting begin je aan deel twee drie vier en vijf. Hoe zal dit aflopen? En dan loopt het niet meer, er is geen richting meer, er gebeurt niet veel dat niet al in het eerste deel vertelt is. Het einde is dan weer mooi, maar dat is te laat. Persoonlijk vind ik dit een mislukte roman, maar dat eerste hoofdstuk, god, wat prachtig.