The galaxy, and the ground within - Becky Chambers

 

Hoewel die niet mijn favoriete boek uit deze serie is, is het een goede afsluiting van de Wayfairer serie. Drie wezens uit verschillende alien klassen stranden op een planeet, in een huis van een alleenstaande moeder Laru met haar kind, als er door een technische storing geen verkeer meer mogelijk is. Er gebeurd eigenlijk verder niet heel veel. Ze praten met elkaar, proberen uit te vinden wat ze nu van elkaar zijn en hoe ze leven. Langzaam maken ze keuzes voor hun leven.
Dan gebeurd er een ongeluk als Topu, de kind Laru, na een ruzie cake wil brengen naar een van de aliens, maar niet beseft dat de deuren van dier ruimteschip een zegel zijn voor een andere atmosfeer. Topu gebruikt de voornaamwoorden Xe, en Xer, die ik natuurlijk direct vertaal als xij en xijn.

Een vlam Tasmaanse tijgers - Charlotte van den Broeck

 

De Tylacine is uitgestorven. Dat is eigenlijk niet het goede woord ervoor, want het impliceert een soort natuurlijk verloop. De Tylacine is uitgemoord. Dat al statement voor deze review. Want ze bestaan niet meer. Wolven leefden lang niet in Nederland. De eerste wolf waarvan we zeker wisten dat die weer in Nederland was was een dode wolf die was aangereden. Er zijn al 50 jaar geen Tylacines aangereden. Niet eentje! 

Het is mooi hoe Charlotte van den Broeck alles over haar onderwerp beschrijft. Van het belang van de naam; Tasmaanse Tijger of Buidelwolf geeft het dier direct een hele lading mee, een geschiedenis van menselijk contact met wolven en tijgers.

Vanaf de dierentuin in Antwerpen, waar een levende Tylacine werd tentoongesteld in een betonnen bak vertelt Charlotte van de Broeck het verhaal van de Tylacine. Er waren meer Tylacines naar de zoo in Antwerpen verscheept, die de reis niet overleefden. Ook naar de dierentuin in Londen en in Berlijn en Oostenrijk werden Tylacines verscheept. 

Vandaar vertrekt Charlotte van den Broeck naar Tasmanië, Lutruwita, om daar te praten met mensen die onderzoek doen naar de Tylacine, proberen de Tylacine te klonen, of het dier hebben gezien in het wild of onderzoek doen naar alle observaties van Tylacines in het wild de afgelopen vijftig jaar. HEt dier is zowel op Tasmanië als in Australië gezien. 

Alle verhalen doen er toe voor haar. Voor iedereen die ze spreekt heeft de Tylacine een eigen persoonlijke betekenis. Van rouw, klimaatverandering, een levensdoel.

Het verbetertraject - Marjon Wiendels

 

Goed geschreven boek. In het begin moest ik wel grinniken om het portret van alle managers die alleen bestaan om met elkaar te overleggen, heen en weer te keten omhoog en naar beneden, zonder ooit iets zinvols te zeggen voor de werkvloer zelf. Het verbetertraject waar de hoofdpersoon in komt is een gemeen traject. Het bedrijf weet dat die neurodivergent is en maakt daar genadeloos misbruik van door precies die dingen te gebruiken om haar in een negatief daglicht te zetten. Ik had niet bedacht dat de overgang voor neurodivergente personen zowel lichamelijk al psychisch heftiger kan zijn.

When the museum is closed - Emi Yagi

 

Dit boek deed qua queerness en quirkiness denken aan Convenience Store woman. 

Rika Horauchi krijgt een nieuwe part time baan, iedere maandag, als het museum is gesloten, moet ze praten met een standbeeld van Venus, in het Latijn. Ze wordt verliefd op Venus, maar de museumcurator wil Venus voor zichzelf houden...

Ik vroeg me af tot hoe ver ik mee zou kunnen gaan in dit gegeven, en dat was het hele boek.

Jantje - Philips Freriks

 

Mijn derde boek over de Tweede Weeldoorlog achter elkaar!

Mooi persoonlijk verhaal over hoe de zinloze dood van het broertje van Philip Freriks tijdens de bevrijding van Groningen op het gezinsleven blijft drukken. Het geeft ook een mooi beeld van Nederland net voor en na de bevrijding.

Het boekje begin net na de bevrijding in Utrecht, in de straat en het plein waar ikzelf net na de eeuwwisseling ook heb gewoond. Veel van wat Freriks beschrijft is er nog steeds, hoewel wel vernieuwd. Mijn roots liggen in Groningen, de Peizerweg, de Paterswoldseweg en het Hoendiep ken ik ook, maar mijn herinneringen er aan zijn minder duidelijk dan die uit Utrecht, van de beschrijvingen herken ik niet zo veel.

Ik neem het boekje mee voor mijn moeder, misschien wil zij het ook lezen.

Small Island - Andrea Levy

 

Gekocht in Londen in 2013 toen ik met LaMa in Londen was, op een kleedjesmarkt. Mooi verhaal over Jamaicaanse soldaat Gilbert in Engeland tijdens WWII. Hij denkt opgeleid tot worden tot vliegenier, maar zwarte mannen mogen niet vliegen, en hij wordt een soort transporteur tussen basis in Engeland. Daar ontmoet hij Queenie wiens schoonvader shellshock heeft van WWI en niets zegt. Er zijn ook Amerikaanse soldaten gelegerd die gewend zijn aan rassenscheiding, wat hij in Jamaica nooit heeft meegemaakt, en ook niet accepteert, want ze zijn niet in de VS! Tijdens een korte periode terug op Jamaica ontmoet hij de zwarte vrouw Hortense, die met hem trouwt omdat ze naar Engeland wil. Engeland net na WWII blijkt niet het gedroomde land, maar koud, met kleine kamertjes en vol rascisme. Als de man van Queenie terugkomt van actieve dienst in India, na jaren niks van zich te hebben laten horen, blijkt zijn huis onderverhuurd aan Jamaicanen en blijkt Queenie zwanger van een Jamaicaanse soldaat die ze ontmoette in de oorlogsjaren.

Het verhaal springt van vertelperspectief tussen Hortense, Queenie en Gilbert, die allemaal wel zo hun vervelende karaktertrekken hebben en misschien daardoor juist menselijker worden.

Een steen op mijn bureau - Jessica van Geel

 

Een toegankelijk boek over activisme. Ze legt de link tussen wat er nu gebeurd, vooral in de VS, en de voorbodes van wat er gebeurde in de Tweede Wereldoorlog goed uit en laat je zelf een beetje die verbanden leggen. De insta en whatsapp taal er in stoorde me wel een beetje soms. Waar ik in het huidige activisme moeite mee heb is die nadruk op Trump, ik vind dat te eenvoudig, we zouden naar onszelf moeten kijken en wat er hier gebeurd. Het boek eindigt bij een demonstratie waar ik ook was.